nieomylnie


nieomylnie
nieomylnie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. {{/stl_8}}{{stl_7}}'w sposób nieomylny, nie myląc się; bezbłędnie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ten stary góral nieomylnie przepowiada pogodę. Zwierzę zawsze nieomylnie wyczuje niebezpieczeństwo. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • nieomylnie — 1. «nie popełniając omyłki; bezbłędnie» Wiedzieć, przewidywać coś nieomylnie. Robił nieomylnie wszystko, czego się po nim spodziewano. 2. rzad. «niezawodnie, z pewnością» Jutro nieomylnie wyjeżdżam …   Słownik języka polskiego

  • oko — 1. Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało «zwrot podkreślający wyjątkowość i rzadkość czegoś»: (...) jeżeli zaufacie Ewangelii – zobaczycie rzeczy, których ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, a które Bóg przygotował dla tych, co Go… …   Słownik frazeologiczny

  • węch — Psi węch «wyjątkowa domyślność, bystra orientacja; spryt, intuicja»: Jakimś psim węchem nieomylnie trafiał najkrótszą drogą tam, gdzie należało. A. Kamiński, Kamienie …   Słownik frazeologiczny

  • ikoniczny — 1. «odnoszący się do ikony» Malarstwo ikoniczne. 2. «dotyczący obrazu, zobrazowania; plastyczny» Elementy ikoniczne dzieła artystycznego. Symbole ikoniczne miast. Rozpoznawać artystę po układach ikonicznych w jego dziełach. ∆ Znak ikoniczny «coś …   Słownik języka polskiego

  • niechybnie — 1. «z całą pewnością, na pewno, nieuchronnie; nieomylnie, niezawodnie» Musieli niechybnie zginąć. Czuła niechybnie, że to rozstanie. 2. przestarz. «nie chybiając, celnie» Strzelać niechybnie …   Słownik języka polskiego

  • oko — n II, N. okiem 1. lm M. oczy, D. oczu (ócz), N. oczami (oczyma) «narząd wzroku; u ludzi i kręgowców złożony z kulistej gałki ocznej i układu pomocniczego, obejmującego narząd łzowy, spojówkę, powieki, mięśnie; także zmysł widzenia, wzrok;… …   Słownik języka polskiego

  • zamknąć — dk Va, zamknąćnę, zamknąćniesz, zamknąćnij, zamknąćnął, zamknąćnęła, zamknąćnęli, zamknąćnięty, zamknąćnąwszy zamykać ndk I, zamknąćam, zamknąćasz, zamknąćają, zamknąćaj, zamknąćał, zamknąćany 1. «zasłonić, zakryć czymś wejście, wlot, otwór do… …   Słownik języka polskiego